polyamorie

Polyamorie is een levenswijze met ruimte voor meerdere liefdesrelaties. Grenzeloos liefhebben op een open en eerlijke manier met respect voor iedereen. Liefde laat voelen dat je leeft. Leven is het meervoud van lef (Loesje). Polyamorie is voor mensen met lef om vanuit authenticiteit te leven.

--------------------------------------------------------------------------------

‘Polyamorie betekent ’Meervoudige Liefde’ of ’Veel Liefde’ Het staat voor een levenswijze waarbij erkend wordt dat het mogelijk is om van meer dan een persoon tegelijk te houden. Deze liefde uit zich in relaties waarbij vriendschap, intimiteit, een emotionele band, spirituele verbondenheid en/of seksualiteit ingrediënten zijn. Er zijn binnen de definitie van Polyamorie veel verschillende relatievormen mogelijk, maar ze hebben gemeenschappelijk dat deze gebaseerd zijn op liefde, openheid, eerlijkheid en respect. Het zal duidelijk zijn dat een goede open communicatie hierbij onmisbaar is.’

--------------------------------------------------------------------------------


Okee tijd om uit de kast te komen

ik ben verliefd op 2 mensen, sterker nog, ik zit in een relatie met 2 mensen, ik zou graag willen vertellen met wie, maar ik weet niet of hun er al klaar voor zijn dus dat laat ik nog ff achterwege.
het is al 2,5 maand 'aan' en het gaat super goed! tuurlijk zijn er ups en downs maar dat heb je in elke relatie wel..
de reden waarom ik hierover wil gaan vertellen is omdat er zo weinig over bekend is en ik hoop ook op deze manier in contact te komen met mensen die in een soort gelijke situatie zitten.

de mensen waarmee ik in de relatie zit waren altijd al goede vrienden van me, 1 ervan (het zijn trouwens een man en een vrouw of jongen en meisje, hoe je het ook wil noemen, ze zijn van mijn leeftijd )
de vrouw ken ik al ruim 9 jaar en ze is al sinds groep 8 mijn beste vriend.. de jongen heb ik vroeger al een keer verkering mee gehad maar dat was weer uit gegaan. Waarna ik hun tweeen heb gekoppeld
hun zijn ook al bijna 6 jaar bij elkaar!
en nou, sinds 2,5 maand zijn we dus met zijn drietjes ^^
hardstikke leuk

maar goed, dit was een beetje in een introductietje.. ik wil binnenkort beginnen met schrijven van dingetjes die ik heb meegemaakt enzo dus hou me in de gaten als je geïnterresseerd bent!


liefs en groetjes Marjolein

Heerlijk drie weken met mijn gezin op vakantie geweest! Genoten van zon, natuur, rust en elkaar. Mijn vriend had zijn eigen vakantie. Daardoor elkaar bijna vijf weken alleen maar op afstand kunnen liefhebben. Vakantie betekent voor mij veel boeken lezen. Eén boek maakte bijzonder veel indruk: Eindeloos bewustzijn van cardioloog Pim van Lommel. Over mensen met een bijna-dood ervaring (BDE), waarbij het bewustzijn loskomt van het lichaam. Een aantal passages deden mij aan polyamorie denken.

Eén van de kenmerken van een BDE is het ervaren van een absolute acceptatie en onvoorwaardelijke liefde. Een ervaringscitaat: '..waar ik werd ondergedompeld in een gevoel van totale liefde. ik was op een plaats waar ik begreep hoeveel meer er is dan wij in onze driedimensionale wereld kunnen bevatten. Ik besefte wat een geschenk dit was, en dat ik omgeven was door liefhebbende spirituele lichtwezens die voortdurend rondom mij aanwezig waren.'

Een BDE verandert een mens. Over het algemeen ontstaat een ander besef wie men ten diepste wezen is. Men hecht minder aan materiele zaken, is vergevingsgezinder, toleranter en minder oordelend naar anderen. Men is emotioneler geworden en heeft meer waardering voor menselijke relaties. Men is meelevender en zorgzamer en stelt meer belang in onvoorwaardelijke liefde. Er ontstaan ook meer problemen in relaties. Onder andere omdat het onderhouden van menselijke relaties met hun aardse beperkingen door een BDEer als moeizaam (en soms als onmogelijk) wordt ervaren. Men ervaart geen onvoorwaardelijke liefde in aardse relaties.

Een BDE wordt meestal als een positieve ervaring beschouwd. Het integratieproces van deze positieve ervaring verloopt echter vaak zeer moeizaam, waardoor het een traumatische ervaring kan worden. Het verwerkingsproces hangt af de diepte van de ervaring, persoonlijkheidsstructuur, culturele achtergronden, maar vooral van omgevingsfactoren. Met omgevingsfactoren wordt de soms positieve, maar meestal negatieve of afwijzende reactie van familie, kennissen en hulpverleners bedoeld, waardoor communicatie onmogelijk wordt gemaakt. Dit veroorzaakt een stilstand of ernstige vertraging van het verwerkingsproces. Hierdoor wordt het proces van integratie langdurig uitgesteld en overheerst psychische problematiek in plaats van een positieve en liefdevolle levenshouding. Het veranderingsproces komt pas op gang zodra de persoon zijn ervaring met anderen heeft kunnen delen en zich geaccepteerd voelt.

Het lijkt wel over polyamorie te gaan! De genoemde persoonlijke veranderingen cq levenshouding zie ik ook bij mensen, die bewust kiezen voor het polyamoreuze pad. Liefde ervaart een mens als geweldig, ook als het je voor een tweede keer overkomt. Ook herkenbaar is, dat het integreren van een tweede geliefde in je leven voor veel mensen een moeizaam proces is, waarbij betrokkenen niet zelden met psychische problematiek te maken krijgen en daarin blijven steken, waardoor een positieve en liefdevolle levenshouding niet mogelijk is. Ook hier speelt afwijzing door de omgeving een belangrijke rol. Pim van Lommel stelt, dat een nieuw paradigma nodig is om een BDE nader te verklaren. Ik stel dat een nieuw paradigma nodig is (lees mijn column paradigmashift) om polyamorie te laten werken.

Tijdens het lezen van dit boek begreep ik ineens zoveel meer en voelde ik een enorme liefde. Ik voelde onvoorwaardelijke liefde voor alle mensen om mij heen en liet verwachtingen los. Afgelopen zondag was het weerzien met Peter. Het voelde sprookjesachtig goed om weer in elkaars armen te liggen en zielscontact te ervaren, alleen maar door elkaar in de ogen te kijken. Zíen wat een mooi mens hij in essentie is. Maar toen hij mij zojuist liet weten de komende twee weken mogelijk geen tijd voor me te hebben, kwamen mijn aardse beperkingen weer direct boven: 'Ik wil genieten met jou, het liefst hier en nu! En niet de sluitpost in jouw agenda zijn! Zorg maar dat je tijd voor me vrijmaakt! Want anders...' Dat laatste gelukkig niet uitgesproken, alleen maar gedacht.

Marieke schreef mij de afgelopen week: 'Juist door te accepteren, dat je van meer mannen, meer mensen tegelijk zoveel kunt houden, gaat de liefde voor hen veel meer stromen. En voel ik niet meer dat verdriet, dat ik soms voel, over die andere liefde die nu 'onbereikbaar' lijkt. Nu is dat niet meer belangrijk, want ik voel die liefde. Zodra je het in jezelf voelt, is het niet 'onbereikbaar' is het geen verlangen of verdriet, maar is het in je. Ik heb ervaren dat je die liefde zelfs op afstand kunt voelen. Als energie. Dat is een heel bijzondere ervaring. En dat is zelfs voor mij al genoeg op dit moment. Als ik in mijn eigen hart maar geen blokkade meer voel. Als voor mij alles open en mogelijk is, dan ben ik blij met alles wat op mijn pad komt, en accepteer in liefde wat mogelijk is voor de mensen om mij heen. Ik weet van mezelf, dat ik dat zou kunnen, met twee mannen een relatie onderhouden, en als die mannen dat zelf niet kunnen, dan is dat ook goed. Als ik in mezelf maar geen verdriet, verlangen of onbereikbaarheid voel.. Als ik het gewoon kan voelen stromen in mezelf. Want als je het accepteert en toestaat in jezelf, is die liefde gewoon zo in je aanwezig, dat je gelukkig bent met alles wat je ontvangt. Alle kleine dingen.. En ook zo'n bijzondere ervaring van liefde, terwijl iemand fysiek niet aanwezig is.'

Is ons aardse bestaan misschien bedoeld als oefening in het vergroten van ons vermogen om bewust onvoorwaardelijk lief te hebben? In mijn vakantie voelde ik net als Marieke deze liefdesenergie op afstand en lukte het wel. Toen accepteerde ik de situatie en accepteerde ik mijn vriend met zijn lastige eigenschap om zich nooit te willen vastleggen in afspraken. Schrijven helpt. Ik voel de liefdesenergie weer. Ik ben er weer klaar mee. Polyamorie blijft een leerproces.

Het maakt me niet uit ...

Het maakt me niet uit wat je doet voor de kost. Ik wil weten wat je diepste verlangen is. Ik wil weten of je durft te dromen dat dat verlangen ook werkelijkheid wordt.

Het maakt me niet uit hoe oud je bent. Ik wil weten of je het risico durft te lopen om voor idioot versleten te worden omdat je altijd op zoek bent naar liefde, naar een droom of naar een vol en avontuurlijk leven.

Het maakt me niet uit wat je sterrenbeeld is. Ik wil weten of je contact kunt maken met je diepste verdriet. Ik wil weten of je je afgesloten hebt als een oester, uit angst voor nog meer pijn. Ik wil weten of je de pijn, of het jouw pijn is of de mijne, kunt uithouden, zonder de pijn te verbergen, te verdoezelen of het zogenaamd op te lossen.

Ik wil weten of je blijdschap en vreugde, of het de jouwe is of de mijne kunt verdragen.
Ik wil weten of je zo wild kunt dansen dat je er van top tot teen extatisch van wordt, zonder geplaagd te worden door het idee dat je voorzichtig moet zijn, of je bewust moet zijn van door mensen bedachte opmerkingen.

Het maakt me niet uit of je verhalen waar zijn. Ik wil weten of je ‘n ander teleur durft te stellen omdat je eerlijk tegen jezelf bent. Ik wil weten of je het aankunt om voor verrader uitgemaakt te worden omdat je je eigen ziel niet verraadt. Ik wil weten of je trouw kunt zijn en daarom betrouwbaar.

Ik wil weten of je de schoonheid van elke dag kunt zien ook al is het een rotdag. Ik wil weten of je de bron van je leven kunt herkennen aan de rand van een meer en of je durft te schreeuwen naar de zilveren maan.

Het maakt me niet uit waar je woont. Het maakt me niet uit hoeveel geld je hebt. Ik wil weten of je na een nacht van diep verdriet en van wanhoop en van pijn tot in je botten, nog steeds kunt opstaan en doen voor de andere mensen wat je moet doen.

Het maakt me niet uit wie je kennissen zijn, of op wat voor manier je hier terecht gekomen bent. Ik wil weten of je samen met mij door het vuur wilt gaan zonder angst en zonder terug te deinzen.

Het maakt me niet uit met wie of wat je hebt gestudeerd. Ik wil weten hoe je jezelf staande houdt wanneer je wereld instort. Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf en of je kunt houden van het gezelschap met jezelf in lege momenten.

-Oriah Mountain Dreamer Native Elder-

Kijktip:
woensdag 2 juli Nederland 2, 22.50
Cafe de Liefde

Progrogramma over vormen van de liefde, oa polyamorie

Afgelopen zaterdag vond bij mij thuis het eerste polyamorie café plaats. Mensen, die polyamoreus (willen) leven hebben behoefte om met anderen ervaringen uit te wisselen. Veel mensen uit de omgeving begrijpen het niet, als je poly bent. Of veroordelen, als je twee geliefden een plek wilt geven in het leven. Men zegt: Je moet kiezen. Maar dat is vaak een onmogelijke opgave. Daarom is het fijn om met gelijkgestemden onder elkaar te zijn.

Na een voorstelrondje hebben we 1,5 uur plenair met elkaar gepraat. We waren met vijftien mensen, mooi verdeeld over man/vrouw, in leeftijd variërend van midden dertig tot 83, vanuit het hele land en zelfs België. Sommige aanwezigen was het gelukt om in hun relatie succesvol de omslag te maken van een monogame naar een polyamoreuze relatie. Een paar stonden nog aan het begin van deze weg. Anderen hadden één of meerdere gebroken relaties achter de rug, omdat ze hun poly zijn niet konden onderdrukken, terwijl hun partner monogamie verwachtte. Zij vonden vooral de erkenning, dat ze niet abnormaal of gek waren. Coach/counsellor Leonie Linssen was ook aanwezig, samen met haar vriend.

Twee mannen zaten midden in de situatie dat een scheiding onafwendbaar leek. Zij waren poly en wisten dat ze dat stuk van zichzelf onmogelijk konden verloochenen, maar de vrouw met wie ze samenwoonden, wilde alleen monogaam verder. Hun vraag was: 'hoe is bij anderen een omslag tot stand gekomen bij de monogame partner in de acceptatie van een poly?' Leonie vertelde dat zo’n omslag jaren kan duren, maar soms ook plaatsvindt van het ene op het andere moment. Bijvoorbeeld omdat de monogame partner zelf verliefd is geworden. Zij vertelde dat zij in een kennismakingsgesprek mensen vraagt om te schetsen, hoe hun droomwereld er over een paar jaar uit ziet. Als de monogame partner vertelt: ‘Ik hoop dat dan alles weer wordt zoals het vroeger was, en we weer samen gelukkig zijn.’ dan weet Leonie, dat deze persoon nog niet heeft geaccepteerd, dat de partner poly is. Als de monogame partner vertelt: ‘Ik hoop dat ik dan van de buikpijn en andere nare gevoelens af ben.’ dan weet ze dat er al acceptatie is, maar dat men met de emoties aan de slag moet.

Zelf heb ik ook wel eens gezien, dat iemand een bepaald ritueel had ondergaan samen met de partner, waarna de angst had plaatsgemaakt voor het jaliefgevoel. Maar het blijft een lastig proces voor iemand, die monogaam in het leven staat, om een partner te begrijpen en accepteren, die poly is. Als je dat zelf niet zo voelt, dan kun je je niet voorstellen, wat een nieuwe geliefde met een ander doet. Bovendien gaat het om een door de maatschappij nog niet geaccepteerde vorm van in het leven staan.

Er waren ook een man en vrouw, die allebei poly in het leven stonden en erg blij waren, dat ze elkaar gevonden hadden. De man had één intense liefdesrelatie ernaast, en de vrouw had meerdere liefdespartners.

Een vrouw vertelde over haar eerste ervaringen op het poly liefdespad. Zij was al 23 jaar samen met haar man, en na het lezen van mijn boek hadden ze samen gekozen voor de weg van de polyamorie. Maar bij de eerste nieuwe man, waarmee het klikte, was het gevoel overweldigend geweest. Ze overlaadde deze man met zoveel passie, waardoor hij afhaakte. Zij vroeg zich af of ze het een volgende keer anders zou moeten doen. De reacties waren o.a.: 'Blijf jezelf. Dan komt er vanzelf iemand op jouw pad, die daarbij past, en die het geweldig vindt, dat jij zoveel passie hebt.' En ook: 'Respecteer het tempo van de ander. Soms moet je het even tijd gunnen om elkaar te leren kennen en komt er vanzelf een moment, waarop je elkaar vindt in tempo.'

Vanaf 22.00u gingen de gesprekken met een hapje en drankje informeel verder. De laatsten vertrokken om 0.30u.

Tot slot twee reacties van deelnemers naderhand per mail:

'Bijzonder vond ik dat ik die avond met wildvreemde mensen zeer open gesprekken had, over wat mij en hen bezighield. Dit werkte zeker bevrijdend.'

'Het was een steun in de rug om te horen en te zien dat zowel vrouwen als mannen deze zelfde gedachtes hebben. Ik hoorde anderen vertellen al heel lang de overtuiging te hebben bi te zijn en/of het niet zagen zitten om hun leven met een partner in te vullen.'

Volgende polyamorie café: zaterdag 6 september vanaf 20.00u in Arnhem.

Netlogfotoshoot

Voor iedereen vanaf 30 jaar hebben wij 15 juni ergens op een leuke buitenlocatie in de provincie Utrecht een fotoshoot. Uiterlijk niet van belang.
Heb je weer eens wat frisse foto's nodig op je profiel, meld je aan bij fotograaf Richard.
http://nl.netlog.com/RichardV1960/blog/blogid=8...
of bij mij.
Het is kosteloos. Het enige waar je zelf voor moet op draaien zijn de vervoerkosten en je eigen "natje en droogje". Kledingadvies: "fleurig zomers".

Vandaag sprak ik met Linda, een mooie vrouw. Al bijna twintig jaar hield zij van twee mannen. De mannen wisten van elkaar, accepteerden elkaar, vulden elkaar aan en Linda voelde zich rijk. Vijf jaar geleden besloot man twee om te scheiden van zijn vrouw. Hij wilde een monogame relatie met Linda. Op alle mogelijke manieren probeerden ze een nieuwe weg te vinden. Linda scheidde zelfs van man één. Maar de liefde voor man één bleef. Ze besloot om te gaan samenwonen met man twee, maar vroeg ruimte voor contact met man één. Ze kwamen er niet uit. Man twee bleef vasthouden aan zijn ideaal van een monogame vrouw. Zo was hij opgevoed. Zij kon haar liefde voor man één niet verloochenen. Zij wilde en kon niet kiezen. Zij deed veel moeite om geaccepteerd te worden, mét haar liefde voor twee mannen. Man één gaf ruimte. Man twee was onmachtig. Het dreef haar tot grote wanhoop en uiteindelijk een poging tot zelfmoord.

Die mislukte. Bij thuiskomst uit het ziekenhuis kwam vond ze de Volkskrant met het artikel over polyamorie. Vanaf dat moment wist Linda, dat ze niet alleen stond met haar liefde voor twee mannen. Ze voelde langzaam haar kracht terugkeren en besloot om in de eerste plaats trouw te blijven aan zichzelf. Soms is liefdevol loslaten de beste weg.

Liefhebben betekent voor mij de ander accepteren, met alle emoties die erbij horen. Of het nu om liefde gaat, om boosheid of om angst. Of zelfs liefde voor iemand anders. Als je jezelf helemaal kunt laten zien aan je partner, en je wordt geaccepteerd, precies zoals je bent, dan voel je wat liefde is.

Ik zie soms, dat mensen krampachtig proberen hun partner te veranderen in de richting van het ideaalplaatje, dat zij van een partner hebben. En dat werkt vaak niet. Zeker niet als de partner daarbij een stuk van zichzelf moet verloochenen, dat essentieel is.

Onlangs sprak ik een echtpaar dat al veertig jaar samen was. Zij had altijd gezegd: "We zijn niet elkaars bezit. Als je maar open en eerlijk bent, dan is er altijd ruimte." Omdat hij gelezen had over polyamorie maakte hij een verliefdheid op een andere vrouw bespreekbaar. Zij gaf de ruimte om deze nieuwe verliefdheid nader te onderzoeken. En zij vertelde dat ze een andere man had gekregen: Hij zette weer koffie voor haar en had aandacht voor haar! Met allebei tranen van ontroering in de ogen vertelden ze, hoe de liefde weer volop stroomde.

Hoe sta jij in jouw relatie(s)? Accepteer jij je partner, precies zoals hij of zij is? Met alle plussen en minnen? Of verwacht jij dat jouw partner zich aanpast aan jouw wensbeeld? Word jij geaccepteerd zoals je bent? De vrijheid om jezelf te zijn en helemaal geaccepteerd worden om wie je bent... dát maakt een mens het meest gelukkig. Een vrijheid, die begint bij acceptatie van jezelf, precies zoals je bent. Ik hoop voor Linda en haar man twee, dat ze alsnog een weg samen vinden.